Akdamar Adası, efsanelerle dolu bir geçmişe sahip olup, bu efsanelerin en dikkat çekeni, aşk ve kayıplarla örülü bir hikayeye dayanır. Tamara ve çoban arasındaki tutkulu aşk, adanın hikayesinin merkezinde yer alırken, bu trajik olayların zamanla halk arasında nasıl şekillendiği ve efsanenin gerçek kökenleri merak uyandırıyor. Akdamar, yalnızca doğal güzellikleriyle değil, aynı zamanda derin anlamlar taşıyan hikayeleriyle de ziyaretçilerini büyülüyor.

Akdamar Adası'ndaki efsanenin kökeni, halkarasında"AhTamara"olarakbilinenaşkhikayesinedayanır. Hikayeye göre, adada yaşayan Ermeni baş keşişin Tamara adında güzeller güzeli bir kızı vardır. Adanın karşı kıyısındaki bir köyde yaşayan çoban bir genç, Tamara'ya aşık olur. Genç çoban, her gece Tamara'yı görmek için adaya yüzer. Tamara ise karanlıkta yolunu bulabilmesi için kıyıda fenerle bekler. Bir gün kızın babası, çobanın sevgilisine ulaşmasını engellemek için fırtınalı bir gecede elinde fenerle kıyıya iner ve fenerle sürekli yer değiştirir. Zavallı çoban, sevdiği kıza ulaşmak için coşkun dalgaların arasında oradan oraya yüzerken boğulur. Boğulmadan önceki son sözü "Ah Tamara!" olur. Bunun üzerine kız da kendini göle bırakır ve aşıkların dünyada kavuşturamadıkları hayatları aynı mavilikte son bulur. O günden sonra adanın adı "Ahtamar" olarak anılmaya başlanır. Zamanla bu isim "Akdamar"a dönüşür. Ancak, Akdamar isminin kökeni üzerine yapılan araştırmalar, bu hikayenin tarihi gerçeklerle örtüşmediğini işaret eder. Adanın en eski adının Arapça kökenli “ĞMR” kelimesinden türeyen ve “kabartı” anlamına gelen bir sözcük olduğu düşünülmektedir.