1672 yılında gerçekleşen Osmanlı-Lehistan Savaşı, Avrupa’daki güç dengelerini etkileyen önemli bir çatışmadır. Ukrayna’nın stratejik konumu ve siyasi dinamikler, bu savaşı tetikleyen temel unsurlar arasında yer alırken, Osmanlı İmparatorluğu'nun askeri gücü ile Lehistan Krallığı'nın direnişi, savaşın seyrini belirlemiştir. Bu savaşın sonuçları, iki devletin gelecekteki ilişkilerini ve bölgedeki siyasi haritayı derinden etkilemiştir.

1672'deki Osmanlı-Lehistan Savaşı'nın detayları şunlardır:

• Nedenleri. Ukrayna'nın Dinyeper Nehri ile ikiye bölünmesi ve sağ kıyının Lehistan, sol kıyının ise Rusların elinde olması. Sağ kıyı Ukraynalılarının atamanı olan Petro Doroşenko'nun, Osmanlı Padişahı IV. Mehmet ile anlaşma yaparak Osmanlı himayesini kabul etmesi.
• Gelişmesi. 1672 yılında Sadrazam Köprülü Fazıl Ahmet Paşa komutasındaki 80.000 Osmanlı askerinin Ukrayna'ya girip Kamaniçe'yi ele geçirmesi ve Lviv'i kuşatması. Büyük bir yenilgiye uğrayan Lehlerin, 18 Ekim 1672'de Bucaş Antlaşması'na razı olması.
• Bucaş Antlaşması. Dinyeper nehrinin sağ kıyısının Osmanlılara bırakılması ve 22.000 düka altın ödenmesi.
• İzvança Antlaşması. 17 Ekim 1676'da yapılan bu antlaşma, Bucaş Antlaşması'nın benzerini içermekle birlikte, Lehistan'ın para ödeme zorunluluğunu kaldırmış ve Ukrayna'nın batı kıyısında üçte birlik bir bölgeyi Lehistan'a bırakmıştır.

Bu savaş sonucunda Osmanlı Devleti, batıda en geniş sınırlarına ulaşmıştır.