Agora, Antik Yunan'da toplumun kalbini oluşturan bir mekandır. Bu yapılar, hem estetik hem de işlevsellik açısından dikkat çekici özelliklere sahiptir. Genellikle şehir merkezlerinde veya liman yakınlarında konumlanan agoralar, çevresindeki sütunlu galerilerle (stoa) korunaklı alanlar yaratır. Zamanla, mimari formları değişerek daha büyük ve etkileyici yapılar haline gelmiştir.

Agora'nın mimari özellikleri şunlardır:

• Konum: Kentin ortasında veya liman yakınında yer alır.
• Yapı: Etrafı sütunlu galerilerle (stoa) çevrilidir. Bu galeriler, güneşli ve yağışlı havalarda korunaklı dolaşım alanları sağlar.
• Boyut: Bazı agoralar, 200 metreyi aşan doğu-batı doğrultulu bir yapıya sahiptir.
• Öne çıkan yapılar:
  • Agora Kapısı (Propylon of Diogenes): Anıtsal bir cephe düzenine sahip, iki katlı ve sütunlu bir yapıdır.
  • Bazilika: Kentin hukuk işlerinin görüldüğü, aynı zamanda tüccar ve bankerlerin faaliyetlerinin merkezi olan bir yapıdır.
• Tarihsel gelişim:
  • Klasik agoranın öncülleri arkaik çağlarda vardı, ancak mimari bir biçime sahip değillerdi.
  • Helenistik dönemde agoralar, her tarafı sütunlarla çevrilmiş peristil avlu şeklindeydi.
  • Roma döneminde dört tarafı revaklarla çevrili bir alan şeklini almıştır.

Agora, Antik Çağ'da ticari, politik, dini ve sosyal faaliyetlerin merkezi olarak hizmet vermiştir.