Ankara'nın tarihi dokusunu yansıtan Sultan Alâeddin Camii, Selçuklu döneminin mimari inceliklerini gözler önüne seriyor. Planlamasından iç mekan düzenine, pencerelerden mahfillerine kadar her detay, bu önemli yapının estetik ve işlevselliğini ön plana çıkarıyor. Caminin eşsiz mimari özellikleri, ziyaretçilerine hem ruhsal bir deneyim sunuyor hem de tarihi bir yolculuğa davet ediyor.

Ankara Sultan Alâeddin Camii'nin mimari özellikleri:

• Plan: Kıbleye dik olarak yerleştirilmiş dikdörtgen planlıdır.
• İç Mekan: Direksiz iç mekan düzenine sahiptir. Ahşap düz tavan sistemi, Selçuklu mimarisinin sade fakat işlevsel anlayışını yansıtır.
• Pencereler: Kuzeyde giriş kapısının iki yanında, son cemaat yerine bakan iki, batı cephesinde altta ve üstte üçer, doğuda altta üç ve kıblede üstte beş olmak üzere toplam 16 pencere bulunur.
• Mahfiller: Harimin giriş kapısının iki yanında müezzin mahfili, üst katta ise oyma kafes tekniği ile yapılmış, giriş kapısı hizasındaki orta kısmı yarım daire şekilli kadınlar mahfeli yer alır.
• Mihrap: 1895 yılındaki onarımdan kalma mihrap, ilk cami mihrabının doğu cephesinde avlusunda bulunmaktadır.
• Minare: Kuzeybatı köşede, camiden ayrı, kare planlı, kesme taş bir kaide üzerinde yükselen minare, silindirik tuğla gövde üzerine yumuşak beyaz taşla inşa edilmiştir. Tek şerefeli ve 30 metre yüksekliğindedir.
• Çeşme: Caminin kuzeybatı köşesinde, son cemaat yerinin sokağa bakan cephesinde, caminin korkuluk duvarı içine gömülmüş durumda, dikdörtgen şekilli bir eski çeşme bulunur.